H1-de leeuw brult

Venray, 7 oktober 2017
Active Rooy HS 1 – VCE/PSV HS 1 3-1
Setstanden: 16-25, 29-27, 25-6 en 25-21

Venrayse mannen ontvlammen en grijpen winst

Op zaterdag 7 oktober speelden de heren uit Rooy tegen de tot dan toe ongeslagen heren uit Eindhoven, die de eerste twee competitiewedstrijden in eigen huis wisten te winnen met een klinkende 4-0. Ze zijn dit seizoen gestart met kampioensambities, en worden getraind door een grote naam binnen de wereld van trainer en coaches, namelijk Jeroen van Vugt. De heren uit Rooy dienen het dit seizoen te stellen zonder trainer dan wel coach, en bekijken van wedstrijd tot wedstrijd wat er te halen valt.

Na het spelen van de eerste set die verloren werd met 25-16 leek er bar weinig te halen. Roel van Hooft sprak het team toe: ‘’Luister jongens, we moeten gewoon accepteren dat zij drie klassen beter zijn, en we mogen blij zijn als we er een setje uit slepen.’’ Gezien de verhoudingen tijdens de eerste set een waardige conclusie. 
Echter bleek er een kentering ophanden. Dat ActiveRooy heren 1 een ietwat mondig karakter heeft moge geen verrassing meer zijn. Dat Rik Wienen af en toe wat opvliegerig uit de hoek kan komen ook niet. Dat was ook bekend bij de scheidsrechter van dienst, waar de heren uit Rooy in de loop der jaren een wat wankele verstandhouding mee hebben opgebouwd. Die verstandhouding zou na afloop van de wedstrijd voorgoed in een liefdevol jasje worden gestoken.

Rik kreeg in de tweede set een gele kaart, gevolgd door een rode. De reden dat het niet bij een gele kaart bleef, was dat Rik in een rode auto rijdt. Logisch toch. En die rode kaart, o scheidsrechter wat zijn we u dankbaar, bleek de ontsteking van een groots paasvuur in de hoofden van de heren uit Rooy. Er werd gestreden als een malle. Nek aan nek kwam het tot een zinderend slotspektakel in de tweede set die werd gewonnen met 29-27.
Dat je een wedstrijd niet alleen maar wint met fysiek goed spel, maar dat er ook een dosis mentale weerbaarheid nodig is om een wedstrijd te domineren bleek in de derde set. De Eindhovenaren stonden na het verlies van de tweede set als een stel verwarde schapen in het veld. Fluitend walsten de Rooyse mannen over de verwarde schaapjes heen. Aanvallen, blokkeren en verdedigen, alles klopte aan Rooyse zijde. Dat resulteerde dan ook in een klinkende setwinst, waarbij de Eindhovenaren niet eens aan een tiental punten konden ruiken. De set werd namelijk gewonnen met 25-6.

Op dit spelverloop hadden de Rooyse heren niet gerekend. De dag kon eigenlijk al niet meer stuk, en hoe mooi zou het zijn als die vierde set ook binnengehengeld zou worden. Het publiek liet zich nog eens extra horen, en dames 1 voegde zich aan de zijlijn tijdens het slotakkoord. 
De Eindhovenaren herpakten zich enigszins in de vierde set, dus er moest een tandje bijgeschakeld worden ten opzichte van de derde set. Er werd wederom kranig gevochten voor iedere bal. Leon Langehuizen bleek zijn wedstrijdritme weer gevonden te hebben, en had een scorend vermogen vergelijkbaar met die van Max Verstappen in de afgelopen twee races. Lang ging het gelijk op, maar op het eind van de set wisten de heren van Rooy een gat te slaan. Bij een setstand van 24-21 sloeg Leon Langehuizen de bal met overtuiging tegen een blokkerende hand. De bal veranderde van richting en belandde buiten de lijnen. Deze duidelijke touché werd niet opgemerkt door de tweede scheidsrechter, noch de eerste, en leek het erop dat er te vroeg was gejuicht. Echter bleek de scheidsrechter van dienst, die een stevige fundering wilde leggen onder de wankele verhouding, ballen van staal te bezitten. Hij kwam namelijk terug op zijn eerder genomen beslissing het punt toe te kennen aan de Eindhovenaren, en gaf het welverdiende punt als nog aan de heren uit Rooy. Met als gevolg dat de set dan toch gewonnen werd met 25-21, en daarmee versloegen de Rooyse mannen de Eindhovenaren met 3-1.

H1 - Sam Faessen